عضویت در سرویس خبری

نام

پست الکترونیکی

محتويات مرتبط
صفحه اصلی > آرشیو مقالات  
اخبار > چرا برای تقسیمات کشوری فکر اساسی نمی شود ؟


نسخه چاپي  ارسال به دوست

چرا برای تقسیمات کشوری فکر اساسی نمی شود ؟
    آقای دکتر! آیا برای رفتن به پشت بام خانه به کمک نرده بان 10 پله ای ، ابتدا پایت را روی پله دهم می گذاری یا پله اول؟

   

جناب آقای دکتر كاظم جلالي

نماينده محترم مردم بزرگوار شاهرود در مجلس شوراي اسلامي

      با سلام و احترام

      چند روز قبل به صورت اتفاقی گفته هایی از شما را در نشریه ای خواندم که از شرایط تبدیل شهرستان به ااستان و ظرفیت های شهرستان شاهرود برای استان شدن سخن به میان آورده بودید. حدود ده روز بعد هم پس از چند ماه ، یکی از مراجعان وب سایت شخصی شما شدم و این مطلب و نظرات بینندگان آن را دیده و مطالعه کردم. البته قبل از این موارد به عنوان یک کارشناس ، مدنظر داشتم تا طی نامه ای به شما ضمن ارائه نکته نظرات ، انتقادات و پیشنهاداتی را ملحوظ نمایم که دیدن نشریه مذکور و وب سایت شخصی شما باعث شد تا این کار را اینک انجام دهم.

 

      همان طور که استحضار دارید یکی از تکالیف مندرج در قانون برنامه چهارم توسعه ، تلاش برای کوچک کردن دولت بوده است و این مهم طی فرایندهای مختلفی چون واگذاری امور به بخش خصوصی و تعاونی ، جلوگیری از استخدام های جدید در دستگاه های دولتی با انحلال پست های غیر ضروری و واگذاری بخشی از امور قابل واگذاری دستگاه های اجرایی به بخش غیر دولتی ، جلوگیری از گسترش حجم و تعداد دستگاه های اجرایی ، تلاش جهت ادغام دستگاه های اجرایی موازی و هم راستا و وزارتخانه ها و ... محقق خواهد شد.

 

      دیدگاه اینجانب نیز پرهیز از بزرگ کردن دولت و ساختار دولتی می باشد در صورتی که شرایط موجود چیز دیگری را گویاست. اضافه شدن هر ساله به تعداد شهرها ، دهستان ها ، بخش ها ، شهرستان ها و استان ها یعنی بزرگ شدن دولت و ساختار دولتی.

 

      چرا برای تقسیمات کشوری ایران فکری اساسی نمی شود؟ وظیفه ای که برنامه چهارم بر عهده دولت و مجلس گذاشته بود.

       در عین این که اعتقادی به ایجاد بخش ها ، شهرستان ها و استان های جدید ندارم و آن را حرکت به سمت بزرگ شدن دولت می دانم اما معتقدم در شرایط ناعادلانه موجود کشور که تا چند صباح نه چندان دور ، همه چیز برای تهران و سپس مراکز استان ها و نهایتاً مرکز شهرستان بوده و هیچ گاه حق به حقدار نرسیده است بایستی برای رسیدن به حق و حقوق خود تلاش مضاعف کرد و از هیچ امکانی فروگذار ننمود. یکی از راه های رسیدن به خواسته ها و ایجاد شرایط بارور نمودن ظرفیت ها و پتانسیل های موجود ، تلاش برای تبدیل شدن دهستان به بخش ، بخش به شهرستان و شهرستان به استان و دستیابی به امکانات و تسهیلات بیشتر و بهتر با ایجاد شرایط و اعتبارات خاص است.(مانند اعتبارات خاص شهرستان های تازه تاسیس)

 

      شاید بدانید که استان سمنان از سال 1375 تا سال 1386 هیچ گونه تغییری در تقسیمات کشوری خود نداشته است و طی این 10 سال حتی یک دهستان هم به دهستان های استان اضافه نشده است. در حالی که این روند در کل کشور و در دیگر استان ها به وفور یافت می شود.

 

      آقای دکتر! آیا برای رفتن به پشت بام خانه به کمک نرده بان 10 پله ای ، ابتدا پایت را روی پله دهم می گذاری یا پله اول؟

      سوال راحتی پرسیدم. سوال دیگرم این است که شما در طول 11 سال نمایندگی مردم شریف دومین شهرستان ایران از لحاظ وسعت و بزرگ ترین و پرجمعیت ترین شهرستان استان و به قول شاهرودی ها ، قاره کوچک ، چرا هیچ وقت تلاش نکردید تا با ارتقای یک یا چند دهستان به بخش و یک یا چند بخش به شهرستان ، علاوه بر فراهم کردن شرایط جهت گرفتن امتیازات به حق و بیشتر برای حوزه انتخابیه تان و افزودن رضایتمندی مردم از عملکرد خود و دولت ، زمینه را برای استان شدن آن فراهم کنید؟ شما تصمیم گرفته اید سکوت 11 ساله را یکباره جبران کنید؟ سخت است اما محال نیست.

 

     ظرفیت ها و پتانسیل های فراوان موجود در شهرستان را می دانید و نیازی به یادآوری نیست لیکن خواهشمند است برای حرکت به سوی چنین هدف بلندی ، پی گیری نمایید تا گام های اولیه زیر برداشته شود:

1-ابتدا دهستان های دور افتاده ، زیبا و مملو از ظرفیت رضوان و نردین را به بخش تبدیل کنید.(بخش کالپوش)

2-دهستان فرومد با توجه به دوری زیاد از مراکز بخش و شهرستان به بخش ارتقا یابد.(بخش ابن یمین فرومدی)

3-گویی مرکز بخش باید یک شهر باشد. پس زمینه تبدیل رضوان(سوداغلن) و فرومد را به شهر فراهم نموده و برای استقرار نهادها و زیرساخت های لازم در آنها تلاش لازم را صورت دهید.

4-زمینه شهرستان شدن یک یا چند بخش از شرق شهرستان را فراهم نمایید.(حداقل یک شهرستان- شهرستان توران با مرکزیت میامی)

5-روستاهای متعددی در حوزه شهرستان ، قابلیت تبدیل شدن به شهر را دارند. روستاهای حسین آباد کالپوش ، نام نیک ، نردین ، قلعه نوخرقان ، میغان ، رویان و دیزج از جمله آنها هستند. ضمن شورا با مردم و مسئولان این روستاها و مثبت بودن نظرشان ، پی گیری لازم برای تبدیل صورت گیرد.

6-ضمن تبادل نظر با نماینده و مردم محترم دامغان ، زمینه را برای همراهی آنها در استان جدید فراهم کنید. با وجود دامغان در پهنه استان مورد نظر ، شاهرود به عنوان مرکز استان در میانه این پهنا قرار می گیرد ولی در غیر این صورت در کناره استان است.

7-از امروز ، نام زیبای شاهوار را بر استان جدید مورد نظرتان گذاشته و برای تحقق آن از هیچ کوششی دریغ نکنید و بدانید که مردم همراه شما بوده و تنهایتان نخواهند گذاشت.

 

     لازم به توضیح است که برای هر یک از رده های تقسیمات کشوری(دهستان ، بخش ، شهرستان و استان) فاکتور مهمی به نام جمعیت لحاظ شده است و مطمئن هستم یکی از مشکلات مهم پیش راه شما در دفاع از هدفتان همین است. ولی این را هم می دانم که اینجا ایران است و خیلی از چیزهای نشدنی شدنی شده است. مثلاً جمعیت یک روستا جهت ارتقا به شهر بایستی کمتر از پنج هزار نفر نباشد اما خوب است بدانیم که بیش از نیمی از شهرهای موجود ایران کمتر از پنج هزار نفر جمعیت دارند. حتی هفت شهر از شهرهای فعلی استان در همین گروه قرار دارند که شهر امیریه با 1773 نفر کمترین جمعیت را دارد.

 

     در پایان یادآور می شوم که برای داشتن ایرانی آباد و آزاد ، راهی بسیار در پیش است. مشکل اساسی ما فرهنگ است و به قول امام عزیز(ره):« راه اصلاح یک مملکتی ، فرهنگ آن مملکت است. اصلاح باید از فرهنگ شروع بشود. اگر فرهنگ اصلاح بشود یک مملکت اصلاح می شود.»

     همدلی ، یکزبانی ، اتحاد ، دوری از منیت ها ، هدف یگانه و مشخص ، پرهیز از خودخواهی ها و تلاش همه گیر از مهم ترین راه های رسیدن به اهداف بزرگ است. این باید فرهنگ شود. باید نهادینه شود. فریاد دو روستای همجوار برای گرفتن یک مزیت به نفع خود ، جز دور شدن آن نفع از هر دو روستا نتیجه ای ندارد. باید مسلمانی واقعی را تجربه کنیم و ابتدا نفع را برای دیگران بخواهیم و سپس برای خود تا راه برای رشد و توسعه هموار شود.

 

      سنگ بنای زندگی اشتغال است. بدون داشتن شغل ، ازدواج و تشکیل زندگی برای جوانان این مرز و بوم غیر ممکن است زیرا که بدون داشتن درآمد نمی توان ادامه حیات داد. باید برای اشتغال مردم شهرستان در بیارجمند ، میامی ، کالپوش ، کلاته خیج ، خیج و .... راه حل های اساسی یافت. شما طی این سال ها در این مورد چه کردید؟ چند هزار شاهرودی ساکن در سمنان ، به ناچار ترک دیار کرده اند. اگر برای بزرگ ترین شهرستان استان یک شهرک صنعتی بوده و همان هم کمتر از نصف ظرفیتش پذیرای واحدهای صنعتی شده نشانه کم کاری مسئولان هست یا نه؟ ناحیه های صنعتی بیارجمند ، کالپوش(نردین) ، کلاته خیج ، خرقان ، مجن و ده ملا باید تقویت و راه اندازی شوند و شهرک صنعتی میامی باید مورد حمایت قرار گیرد. سرمایه داران شاهرودی پراکنده در ایران بایستی برای سرمایه گذاری در موطن خود ترغیب شوند و کارخانه های بزرگ در گوشه گوشه این سرزمین محروم ریشه نمایند تا ماندگاری تداوم یابد.









چهارشنبه ١٣ بهمن ١٣٨٩
نظرات بینندگان
کاربر مهمان
1389/11/16 8:10
0
0
ضمن تشکر از نقاط کارشناسی شهروند محترم شاهرودی ، به استحضار می رساند زمانی که در یک متن از نقاط مختلف شهرستان نام برده می شود باید مطمئن شد که نقاطی برابر یا در اولویت تر از قلم نیفتاده باشند . چرا در متن فوق به دهستان طرود و ضرورت ارتقای آن با توجه به مسافت ،مساحت و جمعیت ساکن و مهاجر و برتری جمعیتی و مساحتی آن با بخش انارک در اصفهان و بخش خرانق در یزد اشاره ای نشده است. این دهستان دارای امکانات بالقوه و بالفعل راه ارتباطی شاهرود با استان اصفهان است.
کاربر مهمان
1389/11/14 12:58
0
0
دست به دست هم دهيم به مهر شاهرودخويش را كنيم آباد {...}
کاربر مهمان
1389/11/13 18:58
0
0
سلام. زنده باشی همشهری. با آرزوی موفقیت برای دکتر جلالی.
کاربر مهمان
1389/11/13 15:41
0
0
با آرزوی تحقق رویاهای مردم کلان شهر ایران و استان شاهرود بزرگ - از کلاته خیج
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 






تمامي حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به سایت دكتر كاظم جلالي می باشد و استفاده از مطالب با ذکر منبع  بلامانع است.

شماره سامانه پیام کوتاه : 3000880099