صفحه اصلی > تمام اخبار > اخبارحوزه انتخابیه 
اخبار > آیين هاي استقبال از نوروز در شهرستان شاهرود


نسخه چاپي  ارسال به دوست

آیين هاي استقبال از نوروز در شهرستان شاهرود
    در قديم بيست روز مانده به نوروز يك گروه چهار يا پنج نفره از نوروزخوانان به شاهرود و بسطام آمده و اشعاري در وصف بهار، سال نو و نوروز مي خواندند. اين افراد جواناني در گروه سني 12 تا 17 سال بودند كه . . .

   

پيك هاي نوروزي ؛

در روزهاي پاياني سال كهنه و چند روز پيش از نوروز و آغاز سال نو، پيام آوران بهار در خيابان ها، كوچه و گذرهاي محله هاي شهرها و روستاها گشته و با ترانه خواني و دست افشاني، بازي ونمايش، رفتن زمستان و آمدن بهار و نوروز را به مردم نويد مي دهند.

مراسم سالي نو و مالي نو؛

در قديم بيست روز مانده به نوروز يك گروه چهار يا پنج نفره از نوروزخوانان به شاهرود و بسطام آمده و اشعاري در وصف بهار، سال نو و نوروز مي خواندند. اين افراد جواناني در گروه سني 12 تا 17 سال بودند كه هرچه تعدادشان كمتر بود از مقدار هدايايي كه اهالي به آنان مي دادند بيشتر سهم مي بردند. ايشان در خيابان ها و كوچه ها گشته دَرِ يكي از خانه ها را زده و كلام خود را با اين اشعار آغاز مي كردند:

صد سلام و سي عليك   صاحبخانه سلام عليك

سـلام مـن بگير عليـك   از جــانب مُــلا بـــيگ

نـوروز نوسار آمــده   گُـل در گلستان آمــده

مژده دهيد به دوستان   نوروزنوسار آمـــــده

تك خوان با صداي بلند مي خواند و بقيه او را همراهي مي كردند. همچنين در ادامه و در وصف صاحبخانه مي خواندند:

اين خانه پُر از عسل   خدا بدهد يك پسر

اسمش بذارين عبدالله  بفرستينش دهملا

بخوان كلام الله    نوروز نوسار آمده

گل در گلستان آمده

اگر صاحبخانه در را باز نمي كرد مجدداً بچه ها مي گفتند:

اي صاحبخانه جواب بده، يك شيشه پُرگلاب بده

و اگر باز هم صاحبخانه جواب و هدايايي به بچه ها نمي داد مي گفتند:

اين خانه پُر از ذغال   صاحبخانه شود شِغال

نوروز نوسار آمده    گُل در گلستان آمده

اگر صاحبخانه پول، گندم، جو، آرد، قند و يا كمي نقل به بچه ها مي داد تك خوان با صداي بلند مي گفت:

كربلائيش كُنن ــــ  آمين

مكه اي اش كُنن ــــ  آمين

براي اينكه صاحبخانه بچه ها را از خانه دور كند سطل آبي روي سرشان مي ريخت و نوروز خوانان متفرق مي شدند.

در كلاته خيج اين افراد ازچند روز مانده به سال نو اشعاري در وصف نوروز و صاحبخانه خوانده و هدايايي دريافت مي كردند. اين اشعار عبارت بوده از : سال نو، سال كهنه، اميد دارُم دَرِش بسته نُمانه. همچنين در قديم نوروز خوانان شهر دامغان به دهات و روستاهاي همجوار مانند دهملا رفته و چنين مي خواندند:

َاندي مَزَن هِناله                          ماه هم مي آيه قبله

دوري مَچين دودانه                     سرش واهه مرغانه

يكيش اگه كَمه                         كدبانو را چه غمه

كدبانو هنر داره                         سالي يك پسر داره

اسم پسرش كنيد عبدالله                بفرستينش دهملا

بخوانه قل هو الله                        اي نو بهار مبارك

اي لاله زار مبارك

عيد آمد و عيد آمد                     نوروز سلطان آمد

با شاد و خندان آمد

****

رفيق جان بنده                           لبات گرفته خنده

شعر خوان مكن شرمنده                كيف در بيار ميدون

بده انعام شعر خون                     دادي به ما پنج قِران

هنوز دين محمد برقرارِ                 علي در خدمت پروردگارِ

اي نوبهار مبارك

اي لاله زار مبارك

 

صاحبخانه با شنيدن اين اشعار پول، گندم، ميوه، قند و يا كمي آرد به آنان مي داد./.

تصاویر مرتبط :

 









يکشنبه ٢٩ اسفند ١٣٨٩
نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 






تمامي حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به سایت دكتر كاظم جلالي می باشد و استفاده از مطالب با ذکر منبع  بلامانع است.

شماره سامانه پیام کوتاه : 3000880099