امروز در حالی نخستین اجلاس بریکس جدید را برگزار میکنیم که امیدها برای ایجاد یک جهان عادلانهتر، امنتر و شکوفاتر در دنیای پس از جنگ سرد هنوز فرصت تحقق پیدا نکرده و میل به سلطهگری و یکجانبهگرایی همچون آفتی کشنده بنیانهای صلح و همکاری جهانی را مورد تهدید قرار میدهند.
🔹طی بیش از ۳ دههای که از فروپاشی نظام دو قطبی میگذرد، این مسأله به وضوح آشکار شده است که از دیدگاه دولتهای غربی، صلح، دموکراسی، رفاه و توسعه، تنها از مسیر تعیین شده و تعریف شده از سوی آنها قابل تحقق است.
🔹نتیجه این نگاه انحصارطلبانه تاکنون افزایش خشونت، جنگ و تروریسم از یک سو و استفاده بیسابقه از ابزار تحریمهای اقتصادی و سیاسی از سوی دیگر بوده است.
🔹براساس آمارهای موجود، ایالات متحده بیش از ۳ برابربیشتر از یک دهه قبل مبادرت به اعمال تحریم علیه سایر کشورهای جهان کرده است.
🔹روی دیگر این سکه یکجانبهگرایی غرب تاکنون، وقوع جنگهای مختلف بوده است که ظالمانهترین و دردناکترینِ آنها هماکنون در فلسطین اشغالی و لبنان در جریان است.
🔹شکلگیری، تداوم و گسترش بریکس در ۱۵ سال گذشته فرصتی برای کشورها و جامعه جهانی بوده است تا سرنوشت خود را صرفاً به خواستهها و تمایلات دولتهای غربی گره نزنده و راههایی برای مشارکت گستردهترِ تمامی قدرتهای در حال ظهور در حکمرانی اقتصاد جهانی را فراهم کنند.
