1
اول اردیبهشت در ایران به عنوان روز سعدی شیرازی، شاعر عشق، زندگی و امید گرامی داشته میشود. شاعری که عصارهی تفکر و حکمت ایرانی را در آثار گرانقدر خود با شیواترین بیانی گردآوری کرده است. این میراث ادبی ایران از مرزهای فرهنگی این سرزمین فراتر رفته و به نمادی از ادبیات جهانی بدل شده است.
سعدی با اندیشههای پرمغز و نغز خویش، ما را به فهمی عمیقتر از انسان و اخلاق دعوت میکند. بیتردید، شعری چون:
” توانگر شود مرد با خصم خویش
به احسان، نه با تیغ و پیکار و کیش”
به روشنی نماد این روحیه انساندوستانه است که در جنگهای نابرابر علیه قدرتمندان به نمایش گذاشته شده است. تسلیمناپذیری و در عین حال پرهیز از کینه و ظلم، بخشی از هویت ایرانیان است. ایرانی که با تکیه بر این گنجینهی ادب و حکمت نهتنها به سرزمینهای دیگر یورش نبرده بلکه با اراده و قدرت، در برابر تجاوزگران به سرزمین خود ایستاده است.
سعدی با بیان این اندیشه:
“دشمن چون به دست آری، امانش ده
که عفو از کرم باشد و کین از جفا”
به همگان گوشزد میکند که عفو و بزرگواری مهمتر از انتقام و کینه است. این آموزههای اخلاقی، آموزههای کنونی ما نیز به شمار میآیند و در گفتار رهبر شهید ما تجلی پیدا کرده که ما نمیخواهیم سلاح کشتار جمعی بسازیم اما اگر میخواستیم هیچ کشوری قادر نبود ما را منع سازد.
https://x.com/i/status/2046607685303300235
توییت کاظم جلالی، سفیر ج.ا.ایران در روسیه درباره میراث گرانسنگ سعدی شیرازی و تاثیر این شاعر عشق و امید و زندگی در هویت ایرانیان شجاع امروز: