مجری: پس می‌گویید چیزی که اطلاع دارید این است که مذاکره ای در کار نیست؛ نه الان…

مجری: پس می‌گویید چیزی که اطلاع دارید این است که مذاکره ای در کار نیست؛ نه الان در حال مذاکره هستید نه تصمیم به مذاکره دارید؟
سفیر ایران: تا این لحظه‌ای که من و شما در حال صحبت هستیم،خیر. اما شما اطلاع دارید که ایران شرایطی دارد و جنگ‌طلب نیست. ما همیشه مذاکره کرده‌ایم. الان هم اگر شرایط برای مذاکرات هدفمند و درست فراهم شود، می‌تواند مذاکره صورت گیرد. بارها از سوی وزیرمحترم امورخارجه ما اعلام شد که از جمله شرایط ما این است که:
1. ما باید در داخل منطقه به صلح پایدار برسیم و آتش‌بس برای ما کافی نیست. معنای آتش بس این است که دشمنان تجدید قوا کرده و دوباره به ما حمله می‌کنند. مانند اتفاقی که در ماه ژوئن افتاد. شما به یاد دارید که نتانیاهو چند ماه قبل با آقای پوتین تماس گرفت و گفت که ما قصد حمله به ایران نداریم. آقای پوتین هم این مطلب را به ما منتقل کردند. پس آیا نتانیاهو به حرفش عمل کرد؟ خیر. ترامپ هم که خواهان مذاکره بود در دو مرحله مذاکره به ما حمله کرد. پس اول ما باید مطمئن شویم که دیگر حمله‌ای در کار نخواهد بود و ما به صلح پایدار برسیم.
2. متجاوز باید معرفی و تنبیه شود.
3. خسارت ها و غرامت جنگی باید به ما داده شود. البته برخی از خسارات ما مانند شهادت رهبر ما قابل جبران نیست ولی بخشی که قابل جبران است باید جبران شود.
4. تحریم‌های علیه ایران باید برداشته شوند.
5. به حقوق هسته ای ما باید اعتراف کنند.
این شرایطی است که در حال حاضر ایران دارد اگر هر روزی که ما بفهمیم این شرایط فراهم است و مذاکراتی قابل انجام است، چون ایران دنبال جنگ نیست. ما حتما مذاکره می‌کنیم. ولی تا این لحظه که با هم صحبت می‌کنیم ما این شرایط را فراهم نمی‌بینیم.
مجری: همانطور که شما از آنها می خواهید که تحریم‌ها را بردارند آنها هم از شما خواهند خواست که ظرفیت موشک های بالستیک خود را کم کنید و تضمین دهید که اورانیوم را برای دستیابی به سلاح هسته ای غنی سازی نخواهید کرد.
سفیر ایران: مواضع ما کاملا شفاف و روشن است. این است که واضح است که ما به دنبال بمب اتم نیستیم. از قبل هم گفته ایم که حاضریم تضمین های لازم را بدهیم. دلیل آن هم این است که در دکترین دفاعی و امنیتی ما مقوله ای به نام بمب اتم وجود ندارد. اما در مورد غنی سازی ما مصر هستیم که حتما غنی سازی را داشته باشیم چون ما به علت داشتن نیروگاه نیاز به سوخت داریم. چند سال قبل ما برای نیروگاه تهران که ۵ مگاواتی است و محصولات آن مصرف پزشکی و درمانی دارد خواهان سوخت بودیم. به آژانس بین المللی انرژی اتمی نامه نوشتیم و درخواست سوخت کردیم اما هیچ کشوری حاضر به دادن آن نشد.