1. مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده، اظهار داشت که ایالات متحده در حال …

1. مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده، اظهار داشت که ایالات متحده در حال حاضر قصد انجام عملیات زمینی در ایران را ندارد، اما دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، این سناریو را برای دستیابی به اهداف خود رد نکرده است. آیا ایران برای چنین سناریویی آماده است؟ آیا جمهوری اسلامی از توانایی‌های کافی برای دفع حمله زمینی از خارج برخوردار است؟
_فرماندهان نظامی و آن دسته از اعضای دولت آمریکا که سابقه‌ی بیشتری در عرصه‌ی سیاسی دارند، می‌دانند ورود زمینی به ایران چه معنایی برای نیروهای متجاوز خواهد داشت. رئیس جمهور آمریکا تصور می‌کرد می‌تواند با ترور رهبر معظم انقلاب، نظام سیاسی و سلسله‌مراتب نظامی را دچار هرج‌ومرج کند. در این سناریوی ذهنی، بدنه‌ی نیروهای مسلح ایران نیز در برابر او تسلیم شده و او می‌توانست تا پیش از روز دوشنبه و باز شدن بازارهای مالی بین‌المللی، پیروزی خود را به سبک ونزوئلا اعلام و به مخالفان خود ثابت کند برخلاف ارزیابی‌ها، حمله به ایران و کشتار مردم بی‌گناه، هیچ پیامدی برای او و کشورش نخواهد داشت. تاب‌آوری نظام سیاسی در ایران او را متعجب کرده، اما غرور و خودپسندی مانع پذیرش شکست می‌شود. به همین خاطر، اعلام کرده حاضر است جان هزاران نیروی نظامی آمریکایی را در ریسک مرگ حتمی قرار دهد. نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران برای هر سناریویی آماده‌اند و خاک کشور را به گورستان نیروهای متجاوز تبدیل خواهند کرد.
2. ترامپ پیش از این به سی‌بی‌اس گفته بود که ایده‌ای از اینکه پس از مرگ علی خامنه‌ای، رهبر ایران، چه کسی را برای رهبری ایران ترجیح می‌دهد، دارد. تهران لفاظی‌های رئیس جمهور آمریکا در مورد رهبر جمهوری اسلامی را چگونه درک می‌کند؟ آیا تهران اجازه می‌دهد این موضوع به موضوعی برای هرگونه بحث خارجی تبدیل شود؟
_تصور رئیس جمهور آمریکا این بود که ایران همانند ونزوئلا هدفی آسان خواهد بود و با حذف فیزیکی رهبر معظم انقلاب و متعاقباً فروپاشی نظام سیاسی و سلسله‌مراتب نظامی، زمینه برای روی کار آمدن فردی که تسلیم خواسته‌های او باشد مهیا خواهد شد. به نظر می‌رسد تحولات روزهای اخیر، به‌وضوح کودکانه بودن این نگاه را ثابت کرده است. لذا، چنین لفاظی‌هایی ارزش پاسخ ندارند. ایران کشوری مستقل است که تنها عامل تعیین‌کننده‌ی رهبری و خط‌ مشی‌های سیاسی آن، مردمش هستند.
3. رسانه‌های جهانی به دلیل تشدید فعلی و تهدیدهای برخی از مقامات ایرانی برای بستن تنگه هرمز، به طور فزاینده‌ای نگران فروپاشی بازار نفت هستند. ایران چقدر جدی به بستن تنگه هرمز فکر می‌کند و تحت چه سناریویی جمهوری اسلامی چنین اقدامی را مجاز می‌داند؟
_آمریکا از پایگاههای نظامی خود که در خاک کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس مستقر است، برای حمله علیه جمهوری اسلامی ایران استفاده می کند، با اینکه این کشورها قبلا به ایران تضمین داده بودند و بطور علنی هم اعلام کرده بودند که از خاک و فضای آنها علیه ایران استفاده نمی‌شود، اما اکنون نشانه‌های متقنی وجود دارد که آمریکا از این پایگاهها علیه ما استفاده می‌کند. مسیر لجستیکی و تامین تجهیزات برای این پایگاهها، از طریق تنگه هرمز است. ایران عبور و مرور شناورها از طریق این تنگه کنترل می‌کند. آنجا شرایط جنگی است و ایران برای تامین امنیت خود، اقداماتی برای محدودیت لجستیک دشمن ایجاد کرده است. بنابراین ما تنگه هرمز را نبسته‌ایم، اما امنیت عبور کشتی‌ها را تأمین می‌کنیم. کشتی‌ها خودشان به دلیل ناامنی ناشی از تجاوز آمریکا وارد منطقه نمی‌شوند. کشورهای عرب خلیج فارس، همسایه و برادران مسلمان ما هستند، ولی نباید خاک خود را برای حمله علیه ما در اختیار آمریکا بگذارند، تبعات این سیاست اشتباه، برای امنیت کل منطقه خواهد بود، چون امنیت در این منطقه چه در حوزه نظامی و چه امنیت انرژی، وابسته بهم بوده و تفکیک‌ناپذیر است.
4. ترامپ پیش از این اظهار داشت که تهران پس از عملیات نظامی ایالات متحده خواهان مذاکره است. آیا این با موضع تهران مطابقت دارد؟ آیا جمهوری اسلامی در حال حاضر امکان از سرگیری تماس‌های دیپلماتیک با ایالات متحده را تحت رهبری موقت جدید ایران مجاز می‌داند؟
_کشور ما در حال حاضر تحت تجاوز بی‌رحمانه‌ی ایالات متحده و رژیم اسرائیل قرار دارد و بالاترین اولویت کشور، حفاظت از حاکمیت ملی و تمامیت سرزمینی است. در چنین شرایطی، هیچ‌کس به مذاکره با آمریکا فکر نمی‌کند. البته ایران پیش از این بارها تجربه‌ی مذاکره با آمریکا را داشته که دو مورد اخیر آن، با دولت کنونی بوده است. دیدید که هر دو بار، مذاکره مقدمه‌ای برای شروع تجاوز و ابزاری برای فریب بود. البته جمهوری اسلامی ایران هیچ‌گاه میز مذاکره را ترک نکرده، زیرا به ماهیت برنامه‌ی هسته‌ای خود اطمینان داشته و مانعی برای اعتمادسازی و اقدامات شفاف‌ساز در برابر خود نمی‌دیده است، بنابراین تاکید می کنم.