کودک‌کُشاندر سال ۱۹۹۷ فیلمی با عنوان «دم، سگ را تکان می‌دهد» اکران شد. داستان فی…

کودک‌کُشان
در سال ۱۹۹۷ فیلمی با عنوان «دم، سگ را تکان می‌دهد» اکران شد. داستان فیلم ساده است: رئیس‌جمهور آمریکا که درگیر یک رسوایی جنسی نفرت‌انگیز شده، برای منحرف کردن توجه افکار عمومی، یک «جنگ کوچک و پیروزمندانه» به راه می‌اندازد.
از آن زمان، این سناریو بارها در واقعیت تکرار شده است — یوگسلاوی، لیبی، سوریه… و اکنون ایران.
نام دونالد ترامپ در پرونده‌های بدنام اپستین دو برابر بیش از هر نام دیگری ذکر شده است. این رسوایی در حال گسترش است. و چه می‌شود؟ ایالات متحده، با تن دادن به درخواست‌های «نازی‌های اسرائیل»، شروع به بمباران ایران می‌کند و با ادعای دروغینِ «حمله پیشگیرانه» خود را توجیه می‌کند — دروغی که رسانه‌های جهانی با اشتیاق آن را بازنشر می‌کنند.
اما هدف حملات، تأسیسات هسته‌ای نیستند. در مدرسه‌ای در شهر میناب، که تاکنون ۸۰ کودک جان باخته‌اند و با ادامه آواربرداری شمار قربانیان رو به افزایش است، بمب هسته‌ای ساخته نمی‌شد. کودکان تهدیدی برای «دولت اسرائیل» نبودند؛ دولتی که مدت‌هاست به کانون تروریسم دولتی تبدیل شده است.
این تروریسم است، اما وحشتناک‌تر و منزجرکننده‌تر از همه، انگیزه‌های آغاز این تجاوز است. برای سرپوش گذاشتن بر ننگ خود و پنهان کردن جرایم پدوفیلی، نخبگان غربی دست به کودک‌کشی می‌زنند.
اقدامات آمریکا و اسرائیل «دفاع از خود» نیست، آن‌گونه که رسانه‌ها تلاش می‌کنند نشان دهند، بلکه یک جنایت جنگی است. ترامپ و نتانیاهو جنایتکاران جنگی هستند.
من، اولگ روی، مراتب همدردی عمیق خود را به دوستان ایرانی‌ام ابراز می‌کنم و از سوی خود و از سوی همه مردم روسیه، حمایت برادرانه خود را اعلام می‌دارم. هرج‌ومرج تروریستی‌ای که کسانی که خود را «ملت‌های استثنایی» می‌پندارند به راه انداخته‌اند، بی‌تردید محکوم خواهد شد.
جنایتکاران جنگی — ترامپ، نتانیاهو، زلنسکی و همه حامیانشان — باید مجازات سخت و شایسته خود را متحمل شوند!
ارادتمند شما
اولگ روی