14
نشست سخنگوی وزارت امور خارجه با اصحاب رسانه، ۲۸ دیماه ۱۴۰۴، پاسخ سؤال دوازدهم:
این گزاره که دیپلماسی چیز خوبی هست، فکر نمیکنم کسی بتواند این گزاره را نقض بکند. اما در رفتارها باید نگاه کنیم. طرفی که همواره پایبند به دیپلماسی بوده، جمهوری اسلامی ایران بوده است. شما شاهد بودید که ما در میانه مذاکرات و در یک فرایند دیپلماتیک، مواجه شدیم با تعرض نظامی رژیم صهیونیستی که همه میدانند با هماهنگی و همراهی آمریکا بود. بنابراین این ادعا که دیپلماسی را ترجیح میدهیم، باید در عمل ثابت بشود، نه فقط در بیان به عنوان بخشی از برنامه روابط عمومی و دیپلماسی عمومی کشورها.
مواردی که ذکر شده، خیلی روشن است. مواضع ما در رابطه با موضوعات مختلف بارها بیان شده و در عمل نشان دادیم که حد و حدود مذاکرات چیست. مذاکرهای معنا می دهد که هر دو طرف هم به نتایج آن پایبند باشند و هم اینکه در هر مذاکرهای، همه طرفهای آن صاحب حقوق و تکالیفی هستند. مذاکره یکسویه و یکطرفه به نتیجه نخواهد رسید.
در مورد بحث هستهای، ما یک چارچوب داریم. نمیتوانیم چارچوبی را از ابتدا خلق بکنیم. اگر قبول داریم که معاهده منع اشاعه وجود دارد، ماده ۴ در آن درج شده که حق بهرهمندی کشورها از انرژی هستهای صلحآمیز به رسمیت شناخته شده. ما نمیتوانیم آن را ندیده بگیریم به بهانههای مختلف. بنابراین اصرار ایران بر بهرهمندی از انرژی هستهای صلحآمیز، حقی است که در معاهده منع اشاعه شناخته و درج شده است.
در رابطه با موضوعات دفاعی ایران، فکر نمیکنم هیچ کشور مسئولی، هیچ کشوری که برای شهروندان خودش، برای حریم خودش، برای امنیت مردمان خودش ارزش قائل است و قائل به این هست که مهمترین وظیفه یک حاکمیت، صیانت از امنیت آن کشور است، حاضر باشد که در مورد توانمندیهای دفاع از خودش انعطافی نشان بدهد.
یک بحث دیگر هم خدمتتان عرض بکنم. بارها من گفتم، اصطلاح نیابتی یا پراکسی، یک مفهوم کاملاً انحرافی است. جمهوری اسلامی ایران چیزی تحت عنوان نیابتی یا نائب ندارد. کسانی که در منطقه برای حقوق خودشان دارند مبارزه میکنند، نایب ایران نیستند. آنها خودشان شخصیت مستقل دارند و برای دفاع از آن چیزی که از آنها به ناحق گرفته شده، دارند مبارزه و تلاش میکنند. به جای اینکه صورت مسئله را به این سادگی بخواهیم تغییر بدهیم، باید به ریشه مشکل پرداخت. اشغالگری، چه در لبنان، چه در فلسطین اشغالی، چه در سایر کشورها و مناطق، ریشه اصلی مشکلات منطقه است که باید به آن پرداخت. نمیتوانیم این مشکل را ندید بگیریم و بعد انگشت اتهام همه مشکلات را به سمت جمهوری اسلامی ایران یا کشورهای دیگر دراز بکنیم.
@MFAIran
نشست سخنگوی وزارت امور خارجه با اصحاب رسانه، ۲۸ دیماه ۱۴۰۴، سؤال دوازدهم ویتکاف ادعا میکند که دیپلماسی را ترجیح میدهد و نه جنگ. ایشان مطرح کردند که هر توافقی با ایران قرار باشد انجام شود، چهار مسئله اصلی دارد: غنیسازی هستهای ایران، مواد هستهای ایران،…
