بله طبعا نوع رفتار غرب ما را به یکدیگیر نزدیکتر کرده است و در این تردیدی نیست. ا…

بله طبعا نوع رفتار غرب ما را به یکدیگیر نزدیکتر کرده است و در این تردیدی نیست. اما نکته ای که وجود دارد این است که دو کشور جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه دو کشور مهم منطقه و جزو کشورهای اثرگذار و در عین حال همسایه هستند. ما فارغ از نگاههای دیگران می بایست روابط خود را به شکل باثباتی استمرار ببخشیم. چشم انداز روابط ما کاملا چشم انداز روشنی است.
پس در بحث نخست این است که ما به عنوان دو کشور همسایه حتما باید روابطمان را به خوبی با یکدیگر پیش ببریم و تنظیم کنیم. اما نکته ای که شما ذکر کردید بله، به عنوان عامل ثانویه درواقع نوع رفتار غرب دو کشور ایران و روسیه را به هم نزدیک کرده است.
کشور روسیه کشوری است که بیشتر علاقمند بود با غرب نزدیک باشد و پس از فروپاشی اتحادیه جماهیر شوروی، روسیه تلاش کرد که روابط خود را با غرب بازسازی کند و حتی در دوران فروپاشی شوروی و زمان آقای گورباچف هم روسیه تلاش خود را ادامه داد. این تلاش برای بازسازی روابط با غرب در دوران آقای یلتسین هم ادامه داشت. در دوران جدید هم آقای پوتین تلاش خود را انجام داد هم در مواضع اعلامی هم در مصاحبه های مختلف اعلام کردند که ما می خواستیم عضو ناتو و اتحادیه اروپا بشویم اما غربی‌ها روسیه را نپذیرفتند. پس رفتار غرب با روسیه رفتاری نامناسب بود و عملا روسیه را نپذیرفتند به همین دلیل هم روسها برداشتشان این است که غربیها به دنبال تجزیه روسیه هستند.
از طرف دیگر هم جمهوری اسلامی ایران بعد از انقلاب سال ۱۳۵۷ به دلیل بدرفتاری هایی که غرب قبل از انقلاب اسلامی داشت دچار چالش با غرب شد. غرب بجای اصلاح رفتار خود پس از انقلاب با جمهوری اسلامی ایران، به بدرفتاری‌های خود ادامه داد مانند جنگی که در آن صدام را بر علیه ما برانگیختند و بعد تحریمها و تهدیدهایی که انجام دادند. شما می دانید که هواپیمای مسافربری ما را با ناو هواپیمابر وینسنس روی آسمان زدند که حدود ۳۰۰ نفر از مردم ما شهید شدند و کلا لیست مفصلی از این جنایات وجود دارد.
پس ما و روسیه در آسیب دیدن از غرب مشترک هستیم هرکدام به نوعی آسیب دیده ایم. در مورد روسیه هم دیدید که تحریمهایی بر علیه این کشور صورت گرفت و درواقع اتفاقی که بر علیه ایران صورت گرفت بر علیه روسیه هم انجام شد و طبیعی است که این مورد هم همگرایی ما را بیشتر کرد و دیدگاههای ما را در عرصه مدیریت جهانی به هم نزدیک کرد. ما هر دو مخالف یکجانبه‌گرایی و خواهان چندجانبه‌گرایی شدیم.