این مرزِ پُر گُهر (۳) تقدیم به دانش آموزان مدرسه مینابموسیقی، این هنر همراه و هم…

این مرزِ پُر گُهر (۳)
تقدیم به دانش آموزان مدرسه میناب
موسیقی، این هنر همراه و همیشه در میدان، کنار اتفاق‌ها و رویدادهای سیاسی، اجتماعی ایران رشد کرده و خود را به اهداف این سرزمین گره زده است. در طول تاریخ، همیشه “سربداران” پابرجایی بوده‌اند که در دفاع و حفظ ارزش‌های ایران جان داده‌اند و همیشه در کنار آنان، هنرمندانی زیسته‌اند که رشادت‌ها را به نغمه بکشند تا در حافظه‌ی ما ماندگار‌تر باشند. بدون تردید یکی از اهداف بلند هنرموسیقی، زنده‌نگاه داشتن نام‌ها و حماسه‌هاست. در حافظه‌ی شنیداری ما از مشروطه تا امروز، همواره هنرِ نغمه و نوا پابرجا بوده تا از ظلمتی رمیده خبر دهد.
امروز هم اینچنین است و فرداها ما را از لابلای تاریخ و هنرمان خواهند شناخت.
این چند برگ از حافظه‌ی موسیقی معاصر را با هم ورق می‌زنیم تا یادمان بماند در زمانی که شهرهایمان پر از سر و صداهای مهیب است، موسیقی از هر صدایی،صدا‌تر است.
قطعه ۳
بخشی از قطعه “ایران من”
آهنگساز: سهراب پورناظری
شعر: پوریا سوری
خواننده: همایون شجریان