لانا راوندی فدایی روز سه‌شنبه در گفت‌وگو با خبرنگار ایرنا در مسکو افزود: سخنان ت…

لانا راوندی فدایی روز سه‌شنبه در گفت‌وگو با خبرنگار ایرنا در مسکو افزود: سخنان ترامپ ماده ۲ منشور سازمان ملل متحد – ممنوعیت تهدید به زور – را نقض می‌کند؛ این ماده به وضوح بیان می‌کند که کشورها حق ندارند کشور دیگری را به استفاده از زور تهدید کنند.
وی ادامه داد: در سخنان اخیر ترامپ، این تهدید به صورت علنی و خاص مطرح شد که خود، نقض قانون است.
نقض کنوانسیون ژنو
این ایران‌شناس روس خاطرنشان کرد: سخنان ترامپ علاوه بر نقض منشور سازمان ملل، با توجه به اینکه درباره حمله به زیرساخت‌های انرژی صحبت می‌کند، کنوانسیون‌های ژنو درباره حقوق بین‌الملل بشردوستانه را نقض می‌کند.
وی یادآور شد: در این کنوانسیون‌ها، حمله به تأسیساتی که زندگی شهروندان غیرنظامی به آنها وابسته است، ممنوع است.
راوندی تصریح کرد:‌ نیروگاه‌ها، منابع ذخیره آب و دیگر زیرساخت‌های حیاتی، اهداف نظامی قلمداد نمی‌شوند بلکه تأسیساتی هستند که حمله به آنها می‌تواند پیامدهایی برای زندگی شهروندان غیرنظامی داشته باشد.
ترامپ هیچ مبنای قانونی برای استفاده از اصل دفاع از خود ندارد
این پژوهشگر روس ادامه داد: نکته دیگر درباره اظهارات ترامپ این است که او هیچ مبنای قانونی مشخصی ندارد که بخواهد با استناد به آن در قالب حق دفاع از خود اقدام کند.
وی گفت: وقتی ایالات متحده از حق استفاده از زور صحبت می‌کند، تقریباً همیشه به ماده ۵۱ منشور سازمان ملل متحد – حق دفاع از خود – استناد می‌کند اما در اینجا یک شرط کلیدی وجود دارد: دفاع از خود در صورتی مجاز است که حمله مسلحانه رخ داده باشد یا تهدید فوری و قریب‌الوقوع چنین حمله‌ای وجود داشته باشد.
راوندی فدایی تصریح کرد: اینجاست که سؤال اصلی مطرح می‌شود؛ اگر ایالات متحده تهدید به حمله به زیرساخت‌های انرژی ایران کند، باید از نظر قانونی ثابت کند که یا ایران قبلاً حمله نظامی مستقیمی علیه ایالات متحده انجام داده است؛ یا تهدید فوری چنین حمله‌ای وجود دارد.
وی خاطرنشان کرد: یک تهدید انتزاعی و تصوری در این زمینه ملاک نیست، بلکه باید یک تهدید ملموس و قریب‌الوقوع وجود داشته باشد که بتوان به ماده 51 منشور ملل متحد استناد کرد.
هیچ کشور مستقلی، شرایط تحمیلی ترامپ را نمی‌پذیرد
دانشیار گروه شرق معاصر و آفریقا دانشگاه دولتی علوم انسانی روسیه با یادآوری اینکه «این ایران نبود که جنگ را آغاز کرد»، به رویکرد ایران در حل‌وفصل مسأله هسته‌ای در چارچوب دیپلماتیک اشاره کرد و گفت: ایران در سال ۲۰۱۵، برجام را امضا کرد اما در سال ۲۰۱۸، این ایالات متحده بود که با وجود عمل ایران به تعهدات خود، از این توافق خارج شد.
وی افزود: ما شاهد یک الگوی تکراری هستیم؛ تابستان سال گذشته، جنگ ۱۲ روزه به معنای واقعی کلمه در آستانه جلسه دیگری از مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا آغاز شد و اکنون وضعیت مشابه است: شرایطی به ایران ارائه شد که مستقیماً بر حاکمیت آن تأثیر می‌گذارد و هیچ کشوری نمی‌تواند آن را در اصل بپذیرد.
راوندی فدایی خاطرنشان کرد: در این شرایط، احساس می‌شود که در واشنگتن، چنین مذاکراتی در ابتدا به عنوان مسیری برای توافق دیده نمی‌شد، بلکه به عنوان بهانه و توجیه سیاسی برای تضعیف و تجزیه ایران دنبال شد.
وی تصریح کرد: متاسفانه، امروز شاهد یک مشکل گسترده‌تر هستیم: اصل حاکمیت، که باید پایه و اساس روابط بین‌الملل باشد، به طور فزاینده‌ای زیر سوال می‌رود؛ آیا کلمه «حاکمیت» امروز اصلاً اهمیتی دارد؟
این پژوهشگر روس یادآور شد: ما قبلاً مواردی شبیه موقعیت کنونی را تجربه کرده‌ایم و اینکه حاکمیت عراق، افغانستان، لیبی و سوریه تحت پوشش «دموکراسی» نقض شد و این گونه اقدامات آمریکا به نابودی کشورها، جنگ‌های داخلی، هرج و مرج و بی‌ثباتی طولانی مدت منجر شد؛ وضعیت نیز نگرانی‌های جدی را هنگام اعمال چنین منطقی ایجاد می‌کند.
سناریوی واشنگتن در تجاوز نظامی به ایران محقق نشد
خبرنگار ایرنا در ادامه پرسید: ترامپ ادعا کرد که به سرعت در جنگ پیروز خواهد شد، اما امروز بیست و سومین روز جنگ است و برخلاف ادعاهای ترامپ، پتانسیل نظامی ایران از بین نرفته است و ایران در حال دفاع از خود و پاسخ به حملات است. ارزیابی شما از وضعیت فعلی و چشم‌انداز جنگ چیست؟
راوندی فدایی در پاسخ گفت: سناریوی «جنگ سریع» که واشنگتن، با توجه به بیانیه‌هایش، روی آن حساب می‌کرد، محقق نشده است؛ بیش از سه هفته ، گذشته است و ما تصویر متفاوتی از آنچه آمریکا به دنبال آن بود، می‌بینیم.
وی افزود: ایران در اثر تجاوز آمریکا و اسرائیل، متحمل خساراتی شد و حملات هدفمندی به زیرساخت‌ها و فرماندهی این کشور انجام شد اما مهمتر از همه، نتیجه کلیدی که منطقاً روی آن حساب می‌شد، محقق نشده است؛ سازوکار نظام سیاسی نابود نشده، قابلیت کنترل ثبات و حاکمیت دست نخورده باقی مانده و پتانسیل نظامی از بین نرفته است.