‌شهرها شده، فراتر از خسارات جانبی نظامی، با هدف ایجاد فاجعه زیست‌محیطی پایدار ان…

‌شهرها شده، فراتر از خسارات جانبی نظامی، با هدف ایجاد فاجعه زیست‌محیطی پایدار انجام یافته است.  
این اقدامات با آستانه صدمات مندرج در ماده ۵۵ پروتکل اول الحاقی (۱۹۷۷) (آسیب گسترده، درازمدت و شدید) انطباق داشته و مصداق بارز «اکوساید» تلقی می‌شوند.
با توجه به تحولات اخیر در دکترین حقوق بین‌الملل، این قبیل تخریب‌های عامدانه زیست‌بوم، تهدیدی علیه صلح و امنیت بین‌المللی و نقض حق بر محیط زیست سالم برای نسل‌های حاضر و آتی است.
یافته‌های آماری با تکیه بر انطباق تطبیقی مستندات با موازین حقوق بشردوستانه، مؤید نقض فاحش کنوانسیون چهارم ژنو و پروتکل اول الحاقی و وقوع «جنایات جنگی» در مقیاس گسترده است. الگوی توزیع حملات نشان می‌دهد که اقدامات نظامی مذکور با عبور از آستانه «ضرورت نظامی» و نادیده گرفتن آگاهانه اصل «تفکیک» و «تناسب» میان اهداف نظامی و غیرنظامی و قصور در اتخاذ اقدامات احتیاطی، به‌طور هدفمند بر امحاء زیست‌بوم غیرنظامی و تخریب میراث فرهنگی و تاریخی متمرکز بوده‌اند. این اقدامات، موجد مسئولیت بین‌المللی برای دولت‌های خاطی (آمریکا و رژیم اسرائیل) بوده و مستلزم «اعاده وضع به حال سابق»، «جبران خسارت» و «تضمین عدم تکرار» است.
در نهایت، جمهوری اسلامی ایران با تأکید بر حق مشروع خود، متجاوزان و حامیان آنان را مسئول مستقیم پیامدهای حقوقی و امنیتی این ماجراجویی‌های نظامی می‌داند.
 
https://www.interfax.ru/interview/1080528